F Ολάντ: Όλα όσα έγιναν τη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών για την Ελλάδα – Επί του Πιεστηρίου

Ολάντ: Όλα όσα έγιναν τη νύχτα των μεγάλων μαχαιριών για την Ελλάδα

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
Τι λέει ο γάλλος Πρόεδρος για τη χώρα μας και τον πρωθυπουργό στο βιβλίο του
  • Υποστηρίζω τον Τσίπρα γιατί πρόκειται για την Ελλάδα, τον υποστηρίζω γιατί είμαι αριστερός
  • Το μαρτύριο που πέρασε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας τη νύχτα της 12ης Ιουλίου 2015
  • Μέρκελ και Λαγκάρντ ήταν υπέρ του Grexit

Αν η Ελλάδα κατάφερε να κρατηθεί όρθια, ζωντανή, εκείνη την τραγική νύχτα της 12ης Ιουλίου 2015, τη νύχτα του ατελείωτου μαρτυρίου, με τη Μέρκελ και τη Λαγκάρντ να ζητούν την έξοδο, το χρωστάει πρωτίστως, για να μην πούμε ολοκληρωτικά, στη μάχη που έδωσε ο γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ. Τα έδωσε όλα, κόντρα στο ανθελληνικό κλίμα που είχε δημιουργήσει η Γερμανία, όπου, όπως αποκαλύπτει ο γάλλος Πρόεδρος, η Μέρκελ ήταν υπέρ της εξόδου, καθώς και η Λαγκάρντ.
Στις συζητήσεις που είχε ο Ολάντ με τους δύο δημοσιογράφους της «Le Monde» αναφέρεται πολλές φορές στον Αλέξη Τσίπρα και σε ένα σημείο τον χαρακτηρίζει «ανέμπειρο αλλά έξυπνο και κάποιες φορές χαμένο…».
Από όλα αυτά –τα θερμά λόγια για την Ελλάδα, για το πόσα χρωστάει η Ευρώπη στην Ελλάδα και για το ότι έκανε τα πάντα για να αποτρέψει το Grexit– το μόνο που μετέδωσαν οι έλληνες ανταποκριτές από το Παρίσι ήταν το τηλεφώνημα του Πούτιν στον Ολάντ, το οποίο ο γάλλος Πρόεδρος ερμηνεύει ως μια παρέμβαση για να αποτραπεί η έξοδος από το ευρώ.
Το «ΠΑΡΟΝ» δημοσιεύει το κεφάλαιο από το βιβλίο των δημοσιογράφων της «Le Monde» κ. Gerard Davet και Fabrice Lhomme με τίτλο «Ένας Πρόεδρος δεν πρέπει να τα λέει αυτά…», που βασίζεται στο περιεχόμενο συζητήσεων των δύο δημοσιογράφων με τον Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Elysee και το οποίο κυκλοφόρησε προχθές.

Πρέπει να βιαστούμε, οι Γερμανοί θα δείξουν στους Έλληνες την πόρτα της Ευρώπης
«Προφανώς, η γερμανική δυσκαμψία εκνευρίζει τους Γάλλους ιθύνοντες. «Οι πιεστικοί Γερμανοί θα στηριχθούν στο θέμα της μη βιωσιμότητας του χρέους» λέει ο Sapin στον Hollande.
«Το γνωρίζουμε, πρέπει να προετοιμαστούμε», απαντά ο Αρχηγός του Κράτους, που φοβάται ότι οι Γερμανοί, κουρασμένοι από την αναβλητικότητα του Τσίπρα, θα δείξουν στους Έλληνες την πόρτα της Ευρώπης, όποιες και να είναι στο εξής οι παραχωρήσεις που έχουν λάβει. «Είναι ικανοί, λέει ο Hollande στον Sapin. Υπάρχει μια δήλωση της Merkel που λέει ότι είναι εκτός συζήτησης η μείωση του χρέους…
– Όμως αυτό είναι φυσικό, τον διακόπτει ο Sapin.
– Και εμείς το ίδιο λέμε.
– Η Lagarde δεν μας εξυπηρετεί γιατί μιλάει συνεχώς για την μείωση του χρέους, επισημαίνει ο Hollande.
– Το ΔΝΤ, αν πηγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση, σημαίνει ότι σπρώχνει προς μια έξοδο, συμπεραίνει ο Sapin.
– Ναι, το πιστεύω συμφωνεί ο Ηollande. Μίλησα με την Lagarde, δεν ήταν συγκαταβατική κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, την Τρίτη. Ήταν το μόνο θέμα που αναπτύξανε όλοι: δεν θέλουμε να πληρώσουμε άλλο, όχι κούρεμα, όχι κούρεμα!». Οι ασυναρτησίες των Ευρωπαίων τεχνοκρατών χρειάζονται μερικές φορές μετάφραση, πρέπει να σημειωθεί ότι το «κούρεμα» δεν έχει να κάνει με το κούρεμα των μαλλιών: αυτός ο όρος προσδιορίζει την μείωση του ύψους του χρέους ενός δανειζόμενου στα πλαίσια μιας αναδιάρθρωσης του λεγόμενου χρέους. Αφού έκλεισε το τηλέφωνο, ο Hollande, πήρε ένα ύφος παιδαγωγού «καταλαβαίνουμε καλά αυτό που θέλουν να κάνουν οι Γερμανοί, θα μας πουν ότι θα κοστίσει χρήματα και ότι θα τους υποχρεώσει να κόψουν ένα μέρους της εξυπηρέτησης του χρέους. Οι Έλληνες δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη».
Ο κίνδυνος να επιβληθεί ένα Grexit στην Αθήνα είναι μεγάλος, δεδομένου ότι η Πρόεδρος του ΔΝΤ είναι στην ίδια γραμμή με τους Γερμανούς. «Η Lagarde υποστηρίζει την έξοδο, επιβεβαιώνει o Hollande, μου το είχε πει. Με μερικά επιχειρήματα: πιστεύει ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ανακτήσει τις δυνάμεις της με όλα αυτά που της επιβάλλουμε, με το χρέος που είναι δικό της. Ο καλύτερος τρόπος θα ήταν να την διακόψουν από την ευρωζώνη. Η Lagarde, είναι ευγενική αλλά υποτάσσεται στην αμερικανική πίεση, και στις πιέσεις που ασκούνται στους κόλπους του ΔΝΤ, όπως για παράδειγμα: «Είσαστε σκληροί με τους Αφρικανούς, γιατί να μην είστε με την Ελλάδα;».
«Η Lagarde, συμπληρώνει ο Hollande, θα παίξει πιο έμμεσα και θα πει: «ακόμη κι αν οι Έλληνες κάνουν προσπάθειες οικονομίας, μεταρρυθμίσεις, η ανάπτυξή τους έχει πέσει σε ένα τέτοιο επίπεδο, το χρέος τους έχει φθάσει σε ένα τέτοιο ύψος, που δεν μπορούν πλέον να τα καταφέρουν χωρίς μείωση του χρέους, κούρεμα». Και όταν λέει αυτό η Lagarde, οι Γερμανοί λένε: «Βλέπετε ότι έχουν καλή θέληση αλλά δεν μπορούν να τα καταφέρουν. Εμείς, δεν θέλουμε να πληρώσουμε» και σταματάει».
Αναπτύσσοντας το παιχνίδι του ΔΝΤ και της Γερμανίας, καταλήγει, σαν καλός στρατηγός: «Υπάρχει παγίδα». Ένα θέμα είναι να την ανακαλύψουμε και ένα άλλο να την αποφύγουμε. Ο Hollande έχει μια λύση: «Να ζητήσουμε από την Lagarde να μην μιλάει για κούρεμα. Της το είπα. Και να ζητήσουμε από τον Junker να μην συζητηθεί αυτό το θέμα, θεωρώντας ότι θα το εξετάσουμε αργότερα. Στη συνέχεια, να μην ανησυχήσουμε τους Έλληνες, που θα μπορούσαν να πουν ότι δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε τόσες προσπάθειες και στο τέλος να μας πουν «δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε τίποτα για εσάς, γιατί δεν μπορείτε να αποπληρώσετε όλο το χρέος…».
Στον Τσίπρα, θα περιμένω για να του μιλήσω αλλιώς θα απογοητευτεί. Ψηφίζει το Κοινοβούλιό του μεταρρυθμίσεις και εμείς μετά του λέμε: είναι καλό, αλλά αυτό δεν θα σε σώσει!…Βλέπαμε αυτό που θα παίξουν οι Γερμανοί, αλλά δεν πίστευα ότι θα το κάνανε τόσο χονδροειδώς…»
Είναι επείγον, γιατί πίσω από τη Γερμανία, υπάρχει μια πλειοψηφία ευρωπαϊκών χωρών που πιέζει να τελειώσουμε με την Ελλάδα. Που είναι προφανώς πολύ απειθάρχητη, ίσως ακόμη και μη διασώσιμη για κάποιους. Ο Hollande φοράει τη στολή του πυροσβέστη και προσπαθεί να συνομιλήσει με τη Merkel. Μιλάνε στο τηλέφωνο και στη συνέχεια βρίσκονται.
«Η Merkel μου είπε: “Γιατί να πιστέψουμε ότι ο Τσίπρας θέλει συμφωνία ενώ εδώ και εβδομάδες δεν μπορέσαμε να την έχουμε;”. Αμφιβάλει για αυτόν». Ο Hollande και η Merkel δεν είναι προφανώς στην ίδια γραμμή. Η γαλλική καλοσύνη συγκρούεται με την γερμανική αδιαλλαξία. «Η δική μου κοινή γνώμη είναι υπέρ της εξόδου, δηλώνει η Καγκελάριος.
– Η Γαλλία θα κάνει τα πάντα για να μείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη, εκτός και αν οι Έλληνες υποβληθούν από μόνοι τους σε μια κατάσταση που δεν θα κάνει δυνατή αυτή την προσπάθεια, απαντάει ο Hollande.
«Πρέπει να μελετήσουμε το σενάριο της εξόδου, εξουσιοδοτείς τον Sapin να μιλήσει στον Schauble;», ρωτάει η Merkel.
– Δεν θα εξουσιοδοτήσω τον Michel Sapin να μιλήσει για το Σχέδιο Β αν δεν έχουμε κάνει τα πάντα για να λειτουργήσει το Σχέδιο Α», απαντά ο Hollande στην Merkel.
«Είμαι υπεύθυνος, δεν μπορώ, αν οι Έλληνες δεν τα καταφέρουν, να πάρω το ρίσκο να μην έχω μελετήσει το σενάριο της εξόδου της Ελλάδας», μας εκμυστηρεύεται ο αρχηγός του Κράτους.
Ο μόνος σχεδόν που το πιστεύει ακόμη, είναι ο Hollande που προσπαθεί να αποφύγει την έξοδο από τον δρόμο, στην προκειμένη περίπτωση αυτή της Ελλάδας από την ευρωζώνη, αυτή του «Grexit», του οποίου η προοπτική του φαίνεται καταστροφική. Πρέπει να πάρουμε από τους έλληνες ιθύνοντες καινούργιες προτάσεις, με την προϋπόθεση υποχωρήσεων, αλλιώς…
Ο χρόνος πιέζει.
«Είπα στον Τσίπρα: «Θέτουμε όλες μας τις υπηρεσίες στη διάθεσή σου, τουλάχιστον θα σε βοηθήσουμε σε τεχνικό επίπεδο. Θέσαμε δέκα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης στην υπηρεσία της Ελλάδας…»
Ο Hollande, η Merkel, o Τσίπρας και ο Juncker πολλαπλασιάζουν τις μυστικές συναντήσεις. Στις Βρυξέλλες, οι συναντήσεις διαχείρισης κρίσης εναλλάσσονται. Ο Πρόεδρος της Επιτροπής της Ε.Ε. είναι, σύμφωνα με τον Hollande, «πολύ ψυχρός» απέναντι στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Η Merkel, είναι «επιφυλακτική». «Αλήθεια, η ατμόσφαιρα δεν ήταν καλή για την Ελλάδα, ο Juncker το είχε πάρει κατάκαρδα», αναφέρει ο Hollande. Οι Ευρωπαίοι Ηγέτες ένιωσαν προδομένοι. O Hollande θέλει ακόμη να το πιστεύει. «Είπα: λαμβάνουμε δράση για το δημοψήφισμα, αλλά αν αλλάξει την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα, δεν θα αλλάξει την κατάσταση της Ελλάδας στην Ευρωζώνη», μας διηγείται.
Ευτυχώς, κατά τη διάρκεια αυτών των έντονων διαπραγματεύσεων, «ο Τσίπρας δεν στάθηκε αλαζόνας» κατά τον Hollande. «Θα μπορούσε να ήταν. Λέει: «Γιατί υπερίσχυσε το όχι; Αποτελεί μια άρνηση στην άδικη λιτότητα» αλλά δεν κάνει κάτι που να μπορεί να το προσβάλει. Όμως όλοι πέφτουν πάνω του λέγοντας: “εμείς σας πιστεύαμε, πιστεύαμε ότι ξαναβρήκαμε την εμπιστοσύνη…”».
Ο Hollande ωστόσο, πιστεύει ότι όσο ο Τσίπρας είναι ανοιχτός για συζήτηση, δεν έχουν χαθεί όλα.
«Η Merkel είπε ότι οι προτάσεις πρέπει να έρθουν πολύ γρήγορα, για να δούμε αν είναι αξιόπιστες ή όχι, συνεχίζει ο Hollande. Είπα στον Τσίπρα: «Θέτουμε όλες μας τις υπηρεσίες στη διάθεσή σου, τουλάχιστον θα σε βοηθήσουμε σε τεχνικό επίπεδο.» Θέσαμε δέκα στελέχη της δημόσιας διοίκησης στην υπηρεσία της Ελλάδας, τον Διευθυντή του Θησαυροφυλακίου και άλλους, για να μπουν όλα σε τροχιά γιατί χρειάζεται μια ορολογία [jargon]…
Του είπα: «στην κατάσταση που βρίσκεσαι, δεν θα τα καταφέρεις χωρίς υποστήριξη. Δέχεσαι; Δεν θα κάνουμε προτάσεις στη θέση σου, η Ελλάδα είναι μία κυρίαρχη χώρα, θα το κάνουμε έτσι ώστε να το παρουσιάσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να δώσουμε το πλαίσιο, τα τεχνικά στοιχεία…» και τους καλέσαμε στις Βρυξέλλες».
Ακόμα και αν προσπαθεί να διαχειριστεί τον υπερευαίσθητο συνομιλητή του, ο Hollande γνωρίζει καλά ότι αυτό που προτείνει, είναι να τεθεί η ελληνική διοίκηση υπό την επιτήρηση της γαλλικής διοίκησης.
Ο Τσίπρας δέχεται. Ο έλληνας Πρωθυπουργός, προς γενική έκπληξη, και προς μεγάλου θυμού του πρώην Υπουργού Οικονομικών, του πολύ χαρισματικού Γιάνη Βαρουφάκη που παραιτήθηκε την επομένη του δημοψηφίσματος, τελειώνει σε κάθε περίπτωση με το να συνθηκολογεί σε όλα. Τη Δευτέρα, 13 Ιουλίου 2015 το πρωί, μετά από μια νύχτα από ατέλειωτες διαπραγματεύσεις στις Βρυξέλλες, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοινώνει ότι αποδέχεται το σχέδιο διάσωσης των πιστωτών, υπό συνθήκες που είναι ταπεινωτικές για την χώρα του. Σε μια ύστατη στροφή 180 μοιρών, ο Τσίπρας ενέκρινε αυτό που είχε ζητήσει από τον λαό του, να αρνηθεί στο δημοψήφισμα!
Ο κίνδυνος του Grexit απομακρύνεται, όμως για λίγο. H στροφή του Τσίπρα ήταν απαραίτητη αλλά όχι αρκετή. Θα έπρεπε ακόμη να πείσουμε τους υποστηρικτές της σκληρής γραμμής, ξεκάθαρα πλειοψηφικής, και συνδεδεμένοι γύρω από τη Γερμανία και τις Βαλτικές χώρες, όλοι υποστηρικτές μιας εξόδου της Ελλάδας.
Χάρη στην πειθώ, η Γαλλία κατάφερε να αποφύγει τα χειρότερα. Ο Francois Hollande επανασυνδέθηκε ακόμη και με τo «σχήμα της Νορμανδίας», πολλαπλασιάζοντας τις συναντήσεις τα Σαββατοκύριακα με την Merkel και τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Donald Tusk.
Αυτή η υπερπροσπάθεια να κρατηθεί στην Ευρώπη μία χώρα στα όρια της χρεοκοπίας είναι περίεργη. Ο Hollande νιώθει ότι συμπάσχει με τον Τσίπρα; Έχει μια κρυφή κλήση προς την Ελλάδα; Φιλοδοξούσε πιο πεζά, να παίξει τον διασώστη, για να βελτιώσει την καταρρέουσα δημοτικότητά του, τον Ιούλιο του 2015, σύμφωνα με τον IFOP, μόνο το 22% των Γάλλων είναι ευχαριστημένοι από αυτόν;
Τίποτα από όλα αυτά, αν το πιστέψουμε. «Το κάνω γιατί είναι πιο σημαντικό για τη Γαλλία να υπερασπιστούμε αυτή την ευρωπαϊκή σύλληψη, και γιατί η Γαλλία συνδέεται με την Ελλάδα. Η Γαλλία είναι αυτή, που υπό την διακυβέρνηση Ζισκάρ έβαλε την Ελλάδα στην ΕΕ και είναι ο Jospin και ο Chirac που αφήσανε την Ελλάδα να μπει στην Ευρωζώνη…
Άρα, αισθανόμαστε υπεύθυνοι, και πιστεύω ότι η κοινή μας γνώμη είναι πιο ευαίσθητη αναφορικά με αυτό το θέμα. Αν έβγαινε η Ελλάδα θα σήμαινε ότι η όλη αυτή σύλληψη για την ευρωζώνη θα ακυρωνότανε. Και άλλωστε είμαστε μια μεγάλη χώρα, είναι πιο εύκολο για εμάς, από το να ήθελε η Κύπρος να βοηθήσει…»
«Υποστηρίζω τον Τσίπρα, αναφέρει ακόμη, γιατί πρόκειται για την Ελλάδα, τον υποστηρίζω γιατί είμαι αριστερός, και δεν θέλω να ειπωθεί ότι μιαν άλλη αριστερά από τη δικιά μου δεν έχει θέση στην ευρωπαϊκή ζώνη, και τον υποστηρίζω επίσης, διότι η Ελλάδα, είναι η δημοκρατία, είναι ο πολιτισμός… Όταν ακούω τη δεξιά να αναφέρεται στην μεταρρύθμιση του Γυμνασίου λέγοντας: «συνειδητοποιείτε, δεν θα διδάσκονται πλέον τα λατινικά και τα ελληνικά». Και ότι αυτή η ίδια η δεξιά θα ήθελε να βάλει την Ελλάδα εκτός της ευρωζώνης, πώς να το κατανοήσουμε;»
Ο Hollande αξίζει περισσότερα, απ’ ότι έχει αισθανθεί, το παραδέχεται και ο ίδιος, «προδομένος δύο φορές» από τον Έλληνα Πρωθυπουργό. «Για αυτό είναι ένας εταίρος δύσκολος, χαμογελάει. Την πρώτη φορά, ήταν όταν προκήρυξε το δημοψήφισμα χωρίς καν να περιμένει τις τελευταίες προτάσεις. Εδώ, παίρνει ένα προσωρινό κείμενο, άρα μια βάση για διαπραγματεύσεις, και το δημοσιεύει και λέει: δεν συμφωνώ με αυτό. Ενώ ο Juncker έκανε νέα πρόταση…»
Μεταξύ της προκήρυξης του δημοψηφίσματος και της συμπεριφοράς του, o Hollande με ή χωρίς τη Merkel, πολλαπλασίασε τις συνομιλίες του με τον Τσίπρα, τον οποίο ήλπιζε να πείσει να κάνει πίσω. Πίστεψε τότε ότι τα είχε καταφέρει, διότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα αρνιόταν να συμβουλευτεί τον λαό του. «Και τελικά, έκανε μια δήλωση λέγοντας: «Κρατάω το δημοψήφισμα και σας καλώ να πείτε όχι.» Ωραία, αυτό ήταν τελείωσε…», λέει απογοητευμένος ο Hollande, που αισθάνθηκε ανόητος για μια δεύτερη φορά.
«Τη δεύτερη, ακόμη περισσότερο από την πρώτη».
Σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να σταματήσει να βρίσκει ελαφρυντικά για τον Τσίπρα, που τον χαρακτηρίζει ως «ανέμπειρο αλλά έξυπνο και κάποιες φορές χαμένο». «Θα έπρεπε να είχε συγκαλέσει τη κυβέρνηση και ήταν πολύ δύσκολο, αναφέρει ο Hollande. Nόμισε μάλλον ότι το δημοψήφισμα θα του επέτρεπε να έχει πιο σημαντικά πολιτικά μέσα».
Η πραότητα – κάποιες φορές η συμπάθεια – που εμφάνισε προς τον Έλληνα Αρχηγό της Κυβέρνησης, που δεν ήταν αυτή που έχαιραν οι πιο ανυπότακτοι υπουργοί του, δεν εμπόδισε τον Αρχηγό του Κράτους να κρίνει με περισσή αυστηρότητα τη χώρα του. Όταν τον ρωτάνε αν οι Έλληνες υπήρξαν ανεύθυνοι απαντάει: «στην αρχή ναι. Τώρα έχουν καταλάβει. Ήταν περισσότερο ανεύθυνοι όταν οι οικονομολόγοι που τους συνόδευαν τους έλεγαν ότι είναι εφικτό. Οι οικονομολόγοι έχουν το δικαίωμα να το σκέφτονται, ακόμη και να το γράφουν, αλλά τα κράτη, αυτά θα πρέπει να απολογηθούν στους πολίτες τους. Η ελληνική κοινωνία έχει συνηθίσει από παλιά στην μη πληρωμή φόρων, στην αδήλωτη εργασία, σε προνομιούχα επαγγέλματα, στο γεγονός ότι μπορούσαν να συνταξιοδοτηθούν στα 50 ή 55 χρόνια και να φοροδιαφεύγουν όσο περισσότερο γινόταν… Υπάρχει μια συλλογική ευθύνη.»
Όταν του υπενθυμίζουμε ότι έχει παίξει τον διαμεσολαβητή, τον gobetween, ανάμεσα στον Τσίπρα και την Ευρώπη εκνευρίζεται. «Η εικόνα μου, η οποία προβάλλεται δεν είναι πολύ υπέρ μου, λυπάται. Ο gobetween, δεν είναι αλήθεια, δεν πέρασα από την Merkel στον Τσίπρα, όχι. Παίξαμε τον ρόλο μας ως χώρα με αρχές, με μια γραμμή και που έκανε τους Έλληνες να καταλάβουν. Ποια είναι η άλλη λύση; Να παίζουμε θέατρο; Άρα προσπαθώ να έχω την πιο κοντινή θέση στους Γερμανούς. Αν οι Γερμανοί με εγκαταλείψουν, τελείωσε. Ο ρόλος μου, είναι να βρω το κοινό συμφέρον, άρα το ευρωπαϊκό, και το συμφέρον της Γαλλίας. Το συμφέρον της Γαλλίας είναι το συμφέρον της Ευρώπης.»
Λοιπόν, μιας και η διάσωση της Ελλάδας είναι επιτακτική για την Ευρώπη και άρα για τη Γαλλία, ο Hollande αφιερώνεται σε αυτήν για σχεδόν όλο το καλοκαίρι του 2015. Οι μαραθώνιες διαπραγματεύσεις με περιεχόμενο πολύ τεχνικό, στις Βρυξέλλες, το Σαββατοκύριακο πριν τη συμφωνία της 13ης Ιουλίου θα είχαν κουράσει πολλούς. Όχι αυτόν. Κούρεμα, ESM, αναδιάρθρωση… αυτοί οι κωδικοποιημένοι [abscon] όροι δεν έκρυβαν κανένα μυστικό για τον Hollande. Αντιθέτως, ο πρώην καθηγητής οικονομικών είναι μέσα στο στοιχείο του. Και έπειτα, συνδέοντας ανθρώπους που όλα τους χωρίζουν, συμφιλιώνοντας αυτούς που δύσκολα συμμαχούν, ξέρει να το κάνει. Χωρίς να μετράμε την εξωπραγματική φυσική δύναμη, σχεδόν υπερφυσική για έναν άνθρωπο χωρίς καμία αθλητική δραστηριότητα, ερασιτέχνης της καλοφαγίας, που θα μπορούσε να ενστερνιστεί τη μέθοδο του Churchill όταν τον ρωτούσαν για το μυστικό που τον κρατάει σε φόρμα: «No sport!».
«Πρέπει να δεχτούμε να αφιερώνουμε χρόνο, λέει απλά. Και η Merkel το κάνει. Αλλά μια και έχει μία υπερβολική αίσθηση δύναμης, ότι βρίσκεται καιρό εδώ, ότι έχει τη μεγαλύτερη οικονομία, είναι που αυτή που επιβάλει την άποψή της. Αλλά βασικά, δεν την επιβάλλει! Και εγώ δεν επιβάλω τη δική μου, αλλά εργάζομαι για να μπορέσει στο τέλος να υπερισχύσει. Αφιερώνω χρόνο χωρίς να το επιδεικνύω αλλά δουλεύοντας από το τηλέφωνο.»
Τόση προσπάθεια, για τόσα λίγα αποτελέσματα στο εσωτερικό…
«Πρέπει να βρεθεί η κατάλληλη στιγμή για να περισυλλέξουμε τους καρπούς της πολιτικής, δηλώνει ο Hollande. Στην υπόθεση της Ουκρανίας, στο ευρωπαϊκό σχέδιο, είχαμε μία αναγνώριση. Στο εθνικό σχέδιο, όχι και πολλά…
Αλλά η Ελλάδα μας επιτρέπει να μιλάμε για την ανθρώπινη Ευρώπη. Διότι αυτό που έχει χαραχθεί στο μυαλό μας είναι η εικόνα του ηλικιωμένου που κλαίει μπροστά στο ATM. H Ευρώπη μπορεί να νιώθει περήφανη που είναι ικανή απέναντι σε μια χώρα που υποφέρει να την υποστηρίξει. Αυτή είναι μια καλή εικόνα…»
Στο εθνικό πεδίο, το επεισόδιο του Grexit είχε μια αξία στα μάτια του Hollande γιατί ανέδειξε τις αντιφάσεις στους κόλπους της δεξιάς. Διασκεδάζει: «O Juppe που είπε ότι είναι υπέρ της διατήρησης της Ελλάδας, μετά ήταν αντίθετος, ο Sarkozy καλά… Εμείς είμαστε τουλάχιστον πιο σταθεροί από τη δεξιά. Είπα στον Valls: «πρέπει να το ανακοινώσεις, θα φέρουμε την συμφωνία προς ψήφιση στο Κοινοβούλιο, για να υποχρεώσουμε τη δεξιά να ψηφίσει μαζί μας και το κομμουνιστικό κόμμα!»»
Απολαμβάνει την κατάσταση και στη συνέχεια προσθέτει: «Για την αριστερά, η ιδέα ότι η Γαλλία δεν θα εγκαταλείψει την Ελλάδα, που μπορέσαμε να παίξουμε αυτό το ρόλο, είναι καλό. Πρέπει να ανταμειφθεί για αυτό στο τέλος. Η δημοσιονομική Ελληνική τραγωδία, έχει επίσης αναδείξει βασικές διαφορές ανάμεσα στους Γάλλους και τους Γερμανούς. Αλλά και σε αυτό, η σύνθεση φέρνει το αποτέλεσμα: Πρέπει να βρούμε μια θέση όπου ο καθένας θα πιστεύει ότι τον ακολουθεί ο άλλος, εξηγεί. Η Γερμανία λέει: «Με ακολουθεί ο Francois Hollande γιατί αν οι Έλληνες δεν σταθούν στο ύψος των περιστάσεων είναι υποχρεωμένος να θέσει σε λειτουργία το Σχέδιο Β». Και εγώ, κάνω τη Γερμανία να με ακολουθεί λέγοντας: «Αν οι Έλληνες σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, είσαστε υποχρεωμένοι να θέσετε σε λειτουργία το Σχέδιο Α». Το να κρατάει ο ένας τον άλλον, αυτό είναι που θα μας δώσει μια ευκαιρία.»
Αντί να είμαστε ανταγωνιστές, σχεδόν αντίπαλοι, «είμαστε καλύτερα συμπληρωματικοί με τη Merkel» αναλύει ο Hollande. «H Γερμανία δεν είναι μια χώρα σαν τις άλλες, ούτε και η Γαλλία. Η Γερμανία δεν μπορεί να πει: ‘‘Είμαι ο πιο δυνατός άρα λαμβάνω τις αποφάσεις’’. Και η Γαλλία δεν μπορεί να πει: ‘‘είμαι η πιο πολιτική χώρα, με την πιο μεγάλη επιρροή παγκοσμίως, άρα λαμβάνω τις αποφάσεις’’.» Δεν δουλεύει έτσι. Δεν μπορούμε να αποφασίζουμε ο ένας εναντίον του άλλου.

……………………………………..
Πώς εξηγεί ο Ολάντ το τηλεφώνημα του Πούτιν, ο οποίος πουθενά δεν ανέφερε το όνομα του Τσίπρα

Πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να αποφύγουμε την έξοδο της Ελλάδας

  • Ήθελα να σου δώσω αυτήν την πληροφορία για να καταλάβεις καλά ότι δεν είναι καθόλου αυτό που επιθυμούμε, είπε ο ρώσος Πρόεδρος στον γάλλο ομόλογό του

«Το βράδυ της 9ης Ιουλίου 2015, ο Φρανσουά Ολάντ έχει διάθεση για εξομολογήσεις. Μας μεταφέρει ένα εντυπωσιακό ανέκδοτο επεισόδιο. Μας λέει ότι τρεις μέρες πριν, στις 6 Ιουλίου, την επόμενη ημέρα του δημοψηφίσματος που διοργάνωσε και κέρδισε ο Τσίπρας, τον πήρε ‘‘μυστηριωδώς’’ τηλέφωνο ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Με ύφος συνωμοτικό, ο Hollande μας μεταφέρει τη συζήτηση που είχε με τον επί κεφαλής του Κρεμλίνου.
Πούτιν: ‘‘Πρέπει να σου δώσω μια πληροφορία, για να μην υπάρχει παρεξήγηση μεταξύ μας… – Ναι δεν υπάρχει πρόβλημα, πες μου απαντάει με ενδιαφέρον ο Hollande. ‘‘Η Ελλάδα μας ζήτησε να εκτυπώσουμε δραχμές στη Ρωσία γιατί δεν έχουν πια εκτυπωτική μηχανή για να το κάνουν’’ δηλώνει Πούτιν.
Αυτό αποδεικνύει ότι οι Έλληνες ιθύνοντες εκείνη τη στιγμή αντιμετώπιζαν το ενδεχόμενο να βγουν από την Ευρώπη και άρα να επανασυνδεθούν με το ιστορικό τους νόμισμα.
‘‘Τι τους απάντησες;’’ ρωτάει ο Ολάντ.
Απάντησα ότι μπορούμε να το κάνουμε, αλλά εσύ τι πιστεύεις;
-Είναι μια κυρίαρχη χώρα, η Ελλάδα. Αν έβγαινε από την ευρωζώνη και χρειαζόταν χαρτονομίσματα δεν θα με εξέπληττε αν η Ρωσία το έκανε. Αυτό θα απαντούσε σε ένα αίτημα, αυτοσχεδιάζει ο Hollande, όλο και περισσότερο αιφνιδιασμένος.
-Ήθελα να σου δώσω αυτή την πληροφορία για να καταλάβεις καλά ότι δεν είναι καθόλου αυτό που επιθυμούμε’’, καταλήγει ο Πούτιν πριν κλείσει το τηλέφωνο.
Περίεργο, αυτό το τηλεφώνημα. Του Πούτιν δεν του ξεφεύγει πότε τίποτα στην τύχη. Τι μήνυμα ήθελε να περάσει;
‘‘Αναρωτήθηκα γιατί να μου το πει αυτό, αναρωτήθηκε ο Ολάντ μπροστά μας. Ίσως για να μην θεωρηθεί υπεύθυνος ότι έσπρωξε την Ελλάδα στην έξοδο και, κατά δεύτερον, για να μου πει -και δεν ήταν κακή ιδέα- ότι, κατά την άποψή του, ήταν ένα ρίσκο και θα έπρεπε να κάνουμε τα πάντα για να το αποφύγουμε’’».

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *