Τι μαγειρεύουν Σόιμπλε και ΣΙΑ…

Αφού πήραν ό,τι ήθελαν από την αποικία τους

  • Τι κρύβεται πίσω από τα καρφιά κατά Τσίπρα και τους ύμνους για Τσακαλώτο…
  • Και ξαφνικά 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πυροβολούν τον Κοτζιά, με το Μαξίμου να σιωπά
  • Ζήλεψε τη… δόξα του Πιουριφόι ο παντοδύναμος γερμανός υπουργός Οικονομικών
  • Ποιους ενοχλεί ο Νίκος Κοτζιάς με τις ανυποχώρητες θέσεις του στα εθνικά μας θέματα, στο Κυπριακό και στο Σκοπιανό, που είναι πάγιες θέσεις της χώρας και όλου του πολιτικού κόσμου διαχρονικά;
  • Μήπως εκείνους τους… φίλους μας που θέλουν να κλείσουν το Κυπριακό και το Σκοπιανό με πλήρη υποχώρηση της Ελλάδας στις απαιτήσεις της Άγκυρας και των Σκοπίων;

Όλα τα παραπάνω αποτελούν τίτλους των γεγονότων που συνέβησαν την εβδομάδα που πέρασε, η οποία αποδείχθηκε καυτή, με το μέγα θέμα της συμφωνίας στο Eurogroup να γίνεται τελικά… δευτερεύον, δεδομένου ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί και η συνεδρίαση της Πέμπτης ήταν μια τυπική επικυρωμένη συμφωνία που είχε γίνει στο παρασκήνιο. Απόδειξη, ότι μέσα σε μιάμιση ώρα είχαν αποφασιστεί όλα… ομόφωνα. Άλλωστε, το κείμενο της συμφωνίας είχε ήδη κυκλοφορήσει από το πρωί στο διαδίκτυο, με το Capital.gr να το έχει ολόκληρο, κάνοντας μια τεράστια δημοσιογραφική επιτυχία.

Ενδεχομένως να ειπωθεί ότι όλα αυτά που επισημαίνουμε στην αρχή έγιναν για να βάλουν το μαχαίρι στον λαιμό του Τσίπρα, ώστε να πιεσθεί και να συρθεί σε συμφωνία που είχε ήδη γραφτεί. Όμως δεν πήρε τίποτε περισσότερο με τη… μάχη που θα δινόταν, όπως τις τελευταίες εβδομάδες διέρρεαν κυβερνητικά στελέχη. Ακόμη και οι υψηλοί τόνοι του πρωθυπουργού, με την απειλή ότι αν δεν ικανοποιούνταν στο Eurogroup οι κόκκινες γραμμές που είχε θέσει θα πήγαινε στη Σύνοδο Κορυφής στις 22 Ιουνίου, έπεσαν… Ήταν απλώς… τουφεκιές για την τιμή των όπλων.

Κινήσεις για ανατροπές;

Στους πολιτικούς κύκλους έντονες είναι οι συζητήσεις για τους σχεδιασμούς των έξω, που θέλουν να έχουν για χρόνια όμηρο την Ελλάδα, καταδικασμένη σε καταναγκαστικά έργα και με κυβερνήσεις… πρόθυμες διά πάσαν εντολήν-παραχώρησιν… Και αυτές οι προθέσεις έχουν ήδη αρχίσει να μπαίνουν στην ατζέντα… Είναι τυχαίο το ότι ξαφνικά ο Σόιμπλε όχι απλώς αγάπησε τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, λέγοντας ότι κάνει καλή δουλειά, αλλά ταυτόχρονα τα έψαλε στον Τσίπρα ότι δεν εμπιστεύεται τον υπουργό του;

Πρόκειται για ωμή παρέμβαση του πα­ντοδύναμου γερμανού υπουργού Οικονομικών (μπροστά του μέχρι και η Μέρκελ στέκεται προσοχή) στα εσωτερικά της χώρας, καθώς ρίχνοντας το βάρος του υπέρ του Τσακαλώτου φωτογραφίζει ποιον θα ήθελαν για πρωθυπουργό. Ο… φίλος μας ο Σόιμπλε μας πηγαίνει πίσω στη δεκαετία του ’50, όταν ο γνωστός Πιουριφόι διόριζε πρωθυπουργούς και υπουργούς και η αμερικανική πρεσβεία ήταν ο ουσιαστικός κυβερνήτης, αφού για να πάρει το χρίσμα κάποιος έπρεπε πρώτα να περάσει από εκεί… Εποχές Μπανανίας… Ακόμη και οι χαρακτηρισμοί για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας ήταν απαξιωτικοί και αποκάλυπταν τις ενδόμυχες σκέψεις του…

Λίγα εικοσιτετράωρα πριν από τη συνεδρίαση σε κατ’ ιδίαν συνομιλία του (που προφανώς δημοσιοποιήθηκε σκοπίμως) επιχείρησε να παρουσιάσει τον κ. Τσίπρα ως «αφελή» και «επαίτη», αποκαλύπτο­ντας ότι παίρνει συχνά την Άνγκ. Μέρκελ και της ζητάει λύση για το χρέος. Και λέγοντας πως όλες τις φορές εκείνη τον παραπέμπει στους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης. Ο στόχος του, προφανής: Να απαξιώσει και να «διασύρει» πολιτικά τον πρωθυπουργό τόσο στο εσωτερικό της Ελλάδας όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παράλληλα, ο γερμανός υπουργός, θέλοντας να προκαλέσει ρήγμα στις σχέσεις του Αλ. Τσίπρα με τον Ευκλ. Τσακαλώτο, ανέφερε ότι ο κ. Τσακαλώτος είναι «σκληρός διαπραγματευτής» και «εξαιρετικός υπουργός Οικονομικών», ενώ εξέφρασε τη… λύπη του που «δεν τον ε­μπιστεύεται αρκετά ο κ. Τσίπρας». Αναφορά που, πέραν των άλλων, συνιστά ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά της χώρας μας και της κυβέρνησης, με προφανείς σκοπούς.

Δεν σταμάτησε, όμως, εκεί ο Β. Σόι­μπλε. Προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Eurogroup, δήλωσε ότι στη συνεδρίαση της 22ας Μαΐου οι υπουργοί Οικονομικών είχαν καταλήξει σε ένα αποτέλεσμα, αλλά η ελληνική πλευρά χρειαζόταν χρόνο για να το επικοινωνήσει στο εσωτερικό. Θέλοντας με αυτό τον τρόπο να κατηγορήσει την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό ότι για επικοινωνιακούς και μόνο λόγους καθυστέρησαν τη συμφωνία.

Δεν είναι καθόλου εκτός πραγματικότητας το ότι «κάποιοι» απεργάζονται ανατροπές, παρότι ο Τσίπρας έχει πλέον… προσαρμοσθεί και δεν τους χαλάει τα χατίρια, κάνει ό,τι ζητήσουν.

Στο στόχαστρο και ο Κοτζιάς

Κόκκινο πανί έχει γίνει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, γιατί είναι… ξεροκέφαλος και δεν βάζει νερό στο κρασί του στα κρίσιμα εθνικά μας θέματα. Κάτι που το έχει αποδείξει επανειλημμένα όλο αυτό το διάστημα που έχει τη μεγάλη ευθύνη της εξωτερικής μας πολιτικής. Ξεκάθαρες είναι οι ανυποχώρητες θέσεις του για την Κύπρο μας, οι οποίες καταγράφηκαν και πήραν μεγάλη δημοσιότητα στις διαπραγματεύσεις της Γενεύης και στην πρόσφατη σύσκεψη στην έδρα του ΟΗΕ. Όπως επίσης και στο Σκοπιανό, όπου είναι ασφυκτικές οι πιέσεις για υποχωρήσεις και απαγκίστρωση από το βέτο του Βουκουρεστίου για το όνομα, που παραμένει εθνική γραμμή.

Και την ώρα που δίνει τις κρίσιμες αυτές μάχες, βγήκαν 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των οποίων και δύο που είχαν διατελέσει αναπληρωτές υπουργοί Εξωτερικών, να τον αποδυναμώσουν, να περάσουν προς τα έξω την εικόνα ότι δεν έχει τη στήριξη του κόμματος, καταγγέλλοντας ότι αυτός ευθύνεται για τις επαναπροωθήσεις τούρκων πολιτών τους οποίους ο Ερντογάν κατηγορεί ότι μετείχαν στο πραξικόπημα εναντίον του.

Ήταν μια ενέργεια που δεν έχει προηγούμενο, κυβερνητικοί βουλευτές να κατηγορούν τον υπουργό Εξωτερικών. Και μάλιστα για λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με τις αρμοδιότητές του. Η αντίδρασή του ήταν άμεση και πολύ σκληρή. Ευθέως τους κατηγορεί για «ανήθικη επίθεση», λέγοντας ότι ελπίζει «να μην υπάρχουν δεύτερες σκέψεις». Συγκεκριμένα, τονίζει τα εξής:

«Το υπουργείο και ο υπουργός Εξωτερικών προσωπικά έχουν γίνει στόχος μεθοδευμένης και ανήθικης επίθεσης από αυτούς που γνωρίζουν πολύ καλά ότι το υπουργείο Εξωτερικών ουδεμία αρμοδιότητα και πρακτική εμπλοκή έχει σε ζητήματα προστασίας, ασφάλειας και φύλαξης συνόρων.  Είναι ολοφάνερο για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι η προσπάθεια αυτή επιχειρείται από γνωστά κυκλώματα που στοχεύουν στην αποδυνάμωση των ελληνικών θέσεων σε σειρά επικείμενων διεθνών διαπραγματεύσεων». Και προσθέτει: «Λέγεται ότι πιθανόν, ο ίδιος το αποκλείω, να υπάρχουν βουλευτές που θεωρούν τις προσβλητικές ερωτήσεις προς υπουργούς που δεν είναι μέλη του κόμματος στο οποίο οι ίδιοι ανήκουν ως καλή άσκηση δημόσιας πολιτικής. Με αυτόν τον τρόπο, όμως, αμαυρώνεται η διεθνής εικόνα του υπουργείου Εξωτερικών και της θέσης που έχει σε σειρά διαπραγματεύσεων. Ελπίζω σε αυτό να μην υπάρχουν δεύτερες σκέψεις».

Εκφράζει, επίσης, την απορία του αφενός πώς είναι δυνατόν να του απευθύνουν την ερώτηση δύο πρώην αναπληρωτές υπουργοί Εξωτερικών που ήταν αρμόδιοι για τα θέματα της Γ4 Διεύθυνσης, όταν θα έπρεπε να γνωρίζουν ότι το ΥΠΕΞ δεν εμπλέκεται σε τέτοιες υποθέσεις, και αφετέρου γιατί υποβάλλεται αυτή η ερώτηση μία μέρα μετά την επίσημη και δημόσια διάψευση του ΥΠΕΞ.

Οι 25 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που υπογράφουν την ερώτηση είναι:

Καββαδία Ιωαννέτα (Αννέτα), Ακριώτης Γιώργος, Αναγνωστοπούλου Σία, Γκαρά Αναστασία, Δουζίνας Κώστας, Θελερίτη Μαρία, Ιγγλέζη Κατερίνα, Καραγιαννίδης Χρήστος, Καρακώστα Εύη, Καστόρης Αστέριος, Κουράκης Τάσος, Κυρίτσης Γιώργος, Μηταφίδης Τριαντάφυλλος, Μορφίδης Κων/νος, Μπαλαούρας Γεράσιμος, Μπαλτάς Αριστείδης, Ξυδάκης Νίκος, Πάλλης Γιώργος, Παπαδόπουλος Χριστόφορος, Σκούφα Ελισάβετ (Μπέττυ), Σταματάκη Ελένη, Σταμπουλή Αφροδίτη, Φίλης Νίκος, Χριστοδουλοπούλου Τασία και Ψυχογιός Γεώργιος.

Περίεργη η σιωπή του Μαξίμου

Στην επίθεση των 25 βουλευτών το Μαξίμου απέφυγε να πάρει θέση, κάτι που ενδεχομένως να δείχνει ότι οι 25 είχαν πάρει το ok. Και αυτή την ερμηνεία ενισχύει η απόλυτη σιωπή που κράτησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Να βάλλεται από βουλευτές σου ο υπουργός σου των Εξωτερικών και να μη βγαίνεις να τον στηρίξεις, να τον προστατεύσεις, πολύ περισσότερο όταν οι κατηγορίες εναντίον του είναι άδικες και ανεύθυνες; Αυτή η σιωπή θα μπορούσε να σημαίνει ότι ο πρωθυπουργός έχει αποφασίσει στον ανασχηματισμό που συζητιέται να βάλει άλλον στο υπουργείο Εξωτερικών, αν και κάτι τέτοιο θεωρείται εκτός λογικής τη στιγμή που είναι ανοιχτά κρίσιμα εθνικά θέματα, τα οποία έχει χειριστεί –και μάλιστα πολύ σωστά– ο Νίκος Κοτζιάς.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *